Bezinning en bemoediging

18-01-2022

Corona 2 jaar - omgaan met tegenslagen

Het is deze maand twee jaar geleden dat het corona-virus opdook in Nederland. Nog altijd heeft corona onze samenleving – en grote delen van de wereld – nog in haar greep. Aan de ene kant hebben we er langzamerhand een wijze van omgaan mee gevonden. Mondkapjes, geen handen schudden, afstand houden en telkens weer omgaan met andere beperkingen, lijken wel een routine geworden. Aan de andere kant voelt het voor velen ook steeds zwaarder. Steeds maar weer opstarten en weer afgelasten. Soms heb je het helemaal gehad met afstand houden en wil je goede vrienden gewoon een knuffel geven, iemand de hand schudden enz… Wat zouden we weer graag onbekommerd plannen willen maken zonder van tevoren al te moeten bedenken dat de kans aanwezig is, dat het weer niet door kan gaan.

De corona-pandemie heeft ons op een indringende wijze geconfronteerd met grenzen waar we als mensen tegen aan lopen. Wat kunnen we veel voor elkaar krijgen! Wat lukt het ons vaak om te kunnen doen wat we graag willen! Tegelijk weten we ook dat ons leven vol zit met factoren waarop we weinig of geen invloed hebben. Op een heel massieve wijze blijkt de corona-pandemie dat nu al bijna twee jaar lang te zijn.

Helpt het ons dan dat we als Christenen geloven dat wij inderdaad niet zelf heer en meester van ons leven zijn? We beseffen heel goed dat we steeds geplaatst zijn in situaties waar we niet zelf voor hebben gekozen. We ontvangen zomaar, voor niets heel veel goeds in ons leven. Geluk kun je niet maken, maar valt ons toe. Genade… God geeft het ons. Het stemt dankbaar! O zeker, en dan wel zorgvuldig omgaan met alle goede dingen die je ontvangt. Geluk kun je wel breken…

Zo zijn er ook zaken van ziekte, ongeluk, tegenslag waar we ook mee om moeten gaan. Job zegt het heel indringend nadat hij door grote rampspoed getroffen is: “Al het goede aanvaarden we van God, zouden we dan het kwade niet aanvaarden?”(Job 2,10).

Kunnen we juist in onze tijden ons vertrouwen in God aanboren? Wat er ook gebeurt, Hij laat ons niet los. Jezus zegt het aldus: “Wat kosten twee mussen? Zo goed als niets. Maar er valt er niet één dood neer buiten jullie Vader om. Bij jullie zijn zelfs alle haren op je hoofd geteld. Wees dus niet bang, jullie zijn meer waard dan een hele zwerm mussen.”(Matteüs 10,29-31). God is een liefhebbende God die ons kent. Hij laat ons nooit los, zelfs niet in de dood.

En verder hopen en bidden we dat we dit jaar de corona er flink onder krijgen!

Diaken Marc Brinkhuis