Bezinning en bemoediging

09-02-2021

Vastentijd …
Vasten betekent je iets ontzeggen. Ik denk dat het afgelopen jaar helemaal in het teken stond van vasten. Niet zes weken maar een heel lange tijd hebben we ons veel moeten ontzeggen. En heel veel mensen zijn het wel een beetje moe. Dat is ook wel te begrijpen want we moesten en moeten nog steeds leven met het feit dat we elkaar nog maar nauwelijks echt kunnen ontmoeten. Nu ervaren we hoe belangrijk dat in ons leven is.
Mensen om ons heen, gezellig even samen  ergens een kopje koffie drinken. We hebben er echt behoefte aan. Daarom was er voor heel veel mensen, ruim zes weken voor Pasen, misschien wel een cadeautje van ‘boven’: sneeuw, heel veel sneeuw. Niet voor iedereen maar wel voor heel veel mensen en zeker voor de kinderen, even een welkome afleiding.
Dat hebben we nodig in een tijd die nogal onzeker is.
Laten we samen de komende zes weken positief ingaan.
Kijken naar hoe mooi de natuur is waar we gratis van mogen genieten.
Al het goede dat er is: Mensen die er zijn wanneer we het moeilijk hebben.
Mensen die even een kaartje sturen, enz.
Maar het is ook goed om even stilstaan bij hoe wijzelf ons leven anders kunnen leven. Hoe ons leven mooier en zinvoller zou kunnen worden.
Daarvoor moet je tijd nemen. Zes weken de tijd om daar over na te denken.
Het begint met Aswoensdag. (Carnaval gaat er aan vooraf maar dat slaan we dit jaar maar over). En ook Aswoensdag is anders dan anders.
Op enkele plekken kunnen kleine groepjes mensen naar de kerk, anderen volgen het op tv of via live stream, om wat as over zich uit te laten uitstrooien. As om te beseffen dat wij mensen maar stof zijn.
Hoe ouder je wordt hoe duidelijker het voor de mens wordt dat het leven hier op deze aarde maar even is. Het is voorbij voor je het weet.
Des te meer dus om elk moment koesteren en er van te genieten
ondanks de lock down waar we mee te maken hebben.
Veertig dagen om na te denken over ons eigen leven.
Een leven dat mooier kan worden wanneer wij ons richten
op wat echt belangrijk is in ons leven. Dat heeft met de schepping van doen.
Met de natuur maar zeker ook met de mensen om ons heen,
met ons zelf en met God. God die met ons is, heel het leven dat wij hebben gekregen. Bidden wij tot Hem die onze Vader is:

Heer van mijn uren en mijn jaren,
U hebt mij tijd gegeven.
Die ligt achter mij en hij ligt voor mij.
Hij  was van mij en wordt van mij,
en ik heb hem van U.
Ik dank U voor elke slag van de klok
en voor elke morgen die ik zie.
Ik vraag U niet me meer tijd te geven.
Maar ik vraag U om ieder uur
zorgvuldig te kunnen vullen.
Zegent U mijn dag.

Wilhelmien Wichers Schreur, pw.