Bezinning en bemoediging HET GEWICHT..

24-04-2020

Het gewicht van het kleine.

Wie van ons heeft dat soms niet? Dat je denkt: “wat kan ik eraan doen... ik leg niet zoveel gewicht in de schaal. Tja, de verpleegkundigen en de artsen in de ziekenhuizen, op de IC’s….die doen er toe…dat zijn échte helden. Maar ik?

Vorige week op een prachtig zonovergoten dag hoorde ik 2 mussen, die nog niet van het dak waren gevallen, met elkaar praten over de afgelopen winter.

“Zeg, hoeveel weegt een sneeuwvlokje”, vroeg de ene mus aan de andere. “Minder dan niks”, zei de andere mus. “Dan moet ik je toch eens iets zeggen”, zei de ene mus. “Ik zat de afgelopen winter op de tak van een den, dichtbij de stam, toen het begon te sneeuwen. Niet hevig, nee, als in een droom, zonder geluid of gewicht. Omdat ik niets beters te doen had, begon ik de sneeuwvlokken te tellen die aan mijn tak bleven hangen. Ik was gekomen tot zesennegentigduizendvierhonderdachtenveertig. En toen de zesennegentigduizendvierhonderdnegenveertigste vlok omlaag kwam (minder dan niks, zoals je zegt), toen brak de tak af. Dat wou ik je maar even zeggen..”. En die ene mus vloog weg.

De andere mus bleef zitten nadenken in de zon. Wat zou hij toch bedoelen..die ene sneeuwvlok..minder dan niks. Zou hij mij soms bedoelen? Moet ik iets doen? Maar wat ik doe heeft zo weinig gewicht. Wat haalt het uit, die ene glimlach, dat ene goede woord, die ene goede daad. Of toch..?

Toekomst, goede toekomst begint in deze door het coronavirus beheerste tijd, haast onbeduidend, met iemand die gepaste afstand bewaart…met iemand die vakken vult in de supermarkt…met iemand die bij de voedselbank pakketten samenstelt...met iemand die boodschappen doet voor zijn bejaarde buurman…met iemand die een kaart stuurt naar haar oma in het verpleeghuis...met iemand uit de thuiszorg die ‘sochtends haar jas aantrekt om naar een kwetsbare oudere te gaan….met iemand die de kerk binnenloopt om een kaarsje op te steken…met iemand die thuis zijn kind helpt met huiswerk…met iemand die binnen onze 1,5 meter samenleving probeert de afstand naar de ander te overbruggen met een glimlach, een groet.

Iets kleins, minder dan niks, kan veel gewicht in de schaal leggen. Toch?

 

Harry Bloo, pastoraal werker H. Kruis- en H.Lebuinusparochie