Kerstbrief Pastoor Cornelissen

16-12-2019

Het Kind van Bethlehem in het Jaar van de Eucharistie

Besteparochianen!                                                                                                                 Iedereen raakt er door vertederd: een baby die in de armen van zijn moeder ligt. We hebben ook allemaal de neiging om zo'n baby te willen aanraken, om zachtjes over de huid van dat kleine mensje te strelen. Zou er iets bestaan dat nog zachter aanvoelt dan zo'n babyhuid? In deze laatste dagen voor het Kerstfeest worden we er ons als christenen weer opnieuw  van bewust dat Jezus als een klein kind op deze wereld is gekomen.                                                                                                

In het bijna achter ons liggende jaar heb ik heel wat baby’tjes mogen dopen! En als ik dan zo’n baby zie, denk ik wel eens: Zou die kleine Jezus ook zo hard hebben gehuild? Had Hij ook van die nachten dat Hij Zijn moeder door Zijn gekrijs wakker maakte en dat ze het bed uit moest om Hem te troosten? Maria heeft hem zeker ook in haar armen moeten wiegen om Hem opnieuw rustig te krijgen!?
Ik vind het wel een boeiende gedachte: Jezus als baby... Jezus die misschien amper drie of vier kilogram zwaar was. Jezus met zo'n zachte babyhuid! Beeld je even in: God, die je kon aanraken. God, die je teder in je armen kon sluiten. God die echt... mens was. Is het niet vreemd dat we er blijkbaar meer moeite mee hebben om de kleinheid en de kwetsbaarheid van God voor  te stellen dan om ons een voorstelling te maken van Zijn oneindigheid en Zijn almacht?
En ja... dat is waarschijnlijk ook het grote mysterie van Kerstmis: God die als een kleine mens in deze wereld kwam. God die bereid was om gelijk te worden aan de kleinsten der kleinen, aan de zwakste der zwakken. We kunnen er echt met ons menselijk verstand niet bij!            Zo lief heeft God de wereld gehad; zo veel houdt God van jou en van mij. Juist door zo klein en zo kwetsbaar te willen worden kon Hij Zijn liefde aan ons openbaren.

De geweldige woorden uit het visioen van Jesaja: "een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder en men noemt hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst"... Ze kunnen pas echt iets voor ons betekenen wanneer we bereid zijn om die God te willen ontmoeten en Hem een plaats in ons leven te geven.
Want dan worden we zelf heel klein en dan kunnen we echt neerknielen bij "Het Kind" waar Jesaja het over heeft. Dat wens ik ons allen toe bij het komende kerstfeest. Dat we God mogen herkennen in dat kleine Kind van Bethlehem en in de kleine en zwakke mens om ons heen. Want daarvoor is dat Kind gekomen! Om onze ogen en oren en vooral ons hart te openen voor de kleine, de zwakke, de vluchteling, de gevangene, de zieke, de eenzame, de zoekende.   

Dit vieren we elk jaar met Kerstmis. Elk jaar. Want ook in 2019 wil Hij geboren worden. Ons leven NU is de stal van Bethlehem, ons hart is NU de kribbe waarin Hij zich laat neerleggen. Velen zullen met Kerstmis naar de kerk komen en de H. Communie ontvangen. Dan ontvang je de H. Hostie. In dat schamele stukje Brood ontvangen wij het Kerstkind zelf. Het Kind van Bethlehem en de H. Communie die wij ontvangen zijn Dezelfde. Bethlehem, dat betekent ‘huis van brood’

Christus is ons Brood, ons voedsel voor tijd en eeuwigheid.

Daarin openbaart Hij zich voor ons, opdat wij Zijn liefde openbaren aan ieder om ons heen. Dit jaar willen we in ons aartsbisdom extra stilstaan bij dat mysterie van de Eucharistie. We zullen ook in onze parochie in het komende jaar wat vaker stilstaan bij dat mooie geschenk van de Eucharistie.

Namens de leden van het pastorale team en ook namens de diakens en de emeriti-pastores wens ik u allen een Zalig Kerstmis en een Gezegend 2020 toe!                        

En namens ons allen: Graag tot ziens in één van de vele kerstvieringen in onze kerken. We heten u van harte welkom!

Met vriendelijke groet,

Pastoor Ronald Cornelissen