Bezinning en bemoediging

16-03-2022

God heeft een naam: Ik-Ben-Die-Ik-Ben

Op zondag 20 maart lezen we het bijzondere verhaal van Mozes die God naar Zijn naam vraagt. Mozes is de woestijn in gevlucht. Na vele jaren is nu de tijd gekomen dat God hem roept om zijn volk te bevrijden uit de slavernij van Egypte. Het begint met de brandende doornstruik. Mozes wordt aangetrokken door het vreemde verschijnsel: de struik staat in lichterlaaie maar verbrandt niet. Dan spreekt God vanuit het vuur tot Mozes en geeft aan waarom Hij Mozes roept: “Ik heb de ellende van mijn volk in Egypte gezien, de jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord; Ik ken hun lijden, Ik ben afgedaald om hen te bevrijden uit de macht van Egypte.” (Exodus 3,7-8) God ziet en hoort het lijden van het volk en komt daarom in actie. In de hele Bijbel komt dat terug: God is met mensen begaan, heel bijzonder met mensen in nood. Als ik de beelden van de verschikkingen in de Oekraïne zie dan geloof ik dat God bij de mensen daar is.

Mozes krijgt de opdracht het volk uit Egypte te leiden. Hij aarzelt en heeft nog vragen:

Mozes sprak opnieuw tot God: ‘Als ik nu bij de Israëlieten kom en hun zeg: “De God van uw vaderen zendt mij naar u”, en zij vragen: “Hoe is zijn naam?” Wat moet ik dan antwoorden?’ Toen sprak God tot Mozes: ‘Ik ben die er is.’ En Hij zei: ‘Dit moet u de Israëlieten zeggen: “Hij die er is zendt mij naar u.”’ (Exodus 3,13-14).

God heeft een raadselachtige naam. In het Hebreeuws staat er zoiets als: Ik ben zoals Ik ben. Of Ik zal er zijn op de wijze waarop Ik er zal zijn. Het is eigenlijk geen naam, maar drukt Gods identiteit uit. Ik ben er op mijn eigen wijze. God blijft groter dan mensen, wij kennen Hem niet helemaal, maar Hij belooft wel dat Hij er zal zijn. Mozes en wij mogen erop vertrouwen dat God er is en zal zijn.

Diaken Marc Brinkhuis