Bezinning en bemoediging

30-11-2020

Beste parochianen,

Afgelopen weekend was het de eerste zondag van de Advent.
Als teken daarvan ontsteken we de eerste kaars op de Adventskrans.
Kleine lichtjes zijn het nog, maar ze wijzen vooruit naar wat komt.
Deze lichtjes zeggen het is tijd om even stil te staan, om op te houden waar we zo druk mee zijn en om voorbereidingen te treffen voor wat staat te gebeuren. Zo worden we aangespoord om in deze weken voor Kerstmis ruimte te maken voor Hem die wij verwachten.

 

Advent is kijken

Advent is kijken naar wat komt,

hoewel er weinig zicht is.

Je steekt een kaars aan in de nacht

omdat je iets van God verwacht:

een wereld waar het licht is.

 

Advent is kijken naar wat komt,

zoals toen, lang geleden.

Er werd een kind van God verwacht,

een kind van licht, een kind vol kracht,

een kind dat zorgt voor vrede.

 

Advent is kijken naar wat komt.

Advent is durven hopen.

Het kerstkind is een nieuw begin.

We slaan een weg van vrede in.

Die moet je verder lopen.

 

Advent is kijken naar wat komt.

Advent is durven dromen.

Is licht zien in de duisternis,

geloven dat God met ons is

en dat zijn rijk zal komen.