Bezinning en bemoediging

09-04-2020

Witte Donderdag

Mensen lopen elkaar

zo gemakkelijk voorbij.

Ze groeten in de vlucht

en staan niet stil bij wat omgaat

in andermans en eigen hart.

Totdat het leven zich

in lief of leed intens laat voelen

en er wordt gezocht

naar een hand die vasthoudt,

een oor dat luistert,

een hart vol begrip.

 

Wat mensen beroert en bezighoudt

-hun oogopslag, kramp en lach

passeert vaak ongezien.

Totdat een mens aan het einde toe

nauwelijks nog tot iets in staat is

en ieder gebaar een laatste groet,

elk gestamel het laatste woord

laatste wil betekenen kan:

die trek om de mond,

die zucht uit de diepte,

die zwakke handdruk, oogopslag.

 

Toen Jezus van Nazareth

afscheid nam van de wereld,

heeft hij als nooit tevoren

intens met zijn vrienden gesproken;

hen laten horen en zien

uit wie hij leefde, wat hem heilig is.

Hij heeft het brood met hen gebroken,

het leven gedeeld;

hen zijn beker overgedragen.

Het is mens en wereld

tot op de dag van heden bijgebleven.