Afghanistan, ‘er zijn geen christenen’
Afghanistan heeft een historie waarin het christendom soms voet aan de grond kreeg en dan weer werd verdreven. In 1979 viel de Sovjet-Unie het land binnen om de communistische regering te steunen tegen de islamitische rebellen. Na de terugtrekking in ‘89 begon een burgeroorlog, waarin de taliban de macht veroverde. De VS viel vervolgens, na de aanslagen van 11 september, het land binnen en nadat zij zich in 2021 terugtrokken greep de taliban opnieuw de macht.
Daarna verslechterde de situatie voor christenen en andere religieuze minderheden. Volgens de taliban zijn er geen christenen, maar ze zijn er wel degelijk, een paar duizend is de schatting en het gevaar dat zij lopen is niet gering. Buitenlandse, christelijke werkers kunnen geen enkel contact hebben met moslims die christen zijn geworden. Een Afghaan hoort moslim te zijn. De islamitische sharia wordt streng nageleefd.Voor christenen is dan ook geen plek, zij worden extreem vervolgd of vermoord. Veel christenen zijn gevlucht of nog dieper ondergronds gegaan.
Ook in familieverband neemt de vervolging toe. De islam verlaten tast hun eer aan, de familie voelt zich verplicht om deze te beschermen en pakken bekeerlingen hard aan. Alleen al de verdenking van het verlaten van de islam kan catastrofaal zijn. Vrouwen en meisjes ervaren steeds meer druk, hun bewegingsvrijheid wordt tragisch beperkt. Ze mogen geen middelbaar of hoger onderwijs volgen en hebben strenge kledingvoorschriften.
- Bid dat gelovigen op een veilige manier in contact kunnen komen met andere christenen
- Bid om de werking van de Heilige Geest, voor verandering in de harten van talibanleiders
- Bid voor bescherming van christenen die waren gevlucht, maar door buurlanden terug zijn gedeporteerd
Bron: Open Doors
Marcel Ticheler,
Raad van Kerken Nijverdal / Hellendoorn
